Het is alweer even geleden dat ik aankondigde dat ik zwanger ben. In deze blog kun je daar alles over lezen. De stroom aan reacties en lieve berichtjes was enorm. Een kleine Oh My Mini Pie! hoe leuk is dat?! Zoals ik al schreef is het geen onbezorgde zwangerschap, ondertussen ben ik alweer zo’n 32 weken zwanger en wordt het kindje over 5 weken gehaald. Ik krijg ontzettend veel vragen hoe het nu met ons gaat. Naast de dagelijkse recepten, Masterclasses en vrolijke foto’s ben ik met mijn hoofd bij de baby. Hoe het met ons gaat kun je lezen in deze blog.

Ik huppel nog steeds rond zonder fysieke klachten maar mentaal is het een rollercoaster waar we in zitten.

Knijp mij even? Over iets meer dan 4 weken komt er echt een kindje. Ik kan het nog steeds niet geloven. Ik huppel nog steeds rond zonder fysieke klachten en ik voel mij fit, niet persé zwanger, behalve die buik dan. Maar die heb ik ook wel eens als ik per ongeluk gluten heb gegeten. Mijn slogan was toen niet voor niets “Ik voel mij dan 8 maanden zwanger”. Alle gekheid op een stokje, het is een fijn gegeven dat ik mij zo goed voel. Het contrast is daarmee alleen nog wel groter wetende welke periode er komen gaat.

De afgelopen maanden is er veel veranderd. We zijn verhuisd, we hebben behoorlijk wat geklust en geschilderd en ondertussen was ik gewoon aan het werk. Het deed en het doet mij goed. Ik vind het heerlijk om bezig te zijn met mijn passie. Niemand had gedacht dat het Corona virus op zou duiken waardoor de weken er nog weer anders uit zouden komen te zien. Masterclasses moesten worden verplaatst en afspraken buiten de deur vonden online plaats. Tegelijkertijd zorgde het ook voor meer rust waardoor ik mijzelf niet voorbij liep en ook echt naar mijn lijf kon luisteren.

Ik kan nu genieten van de kleine meid in mijn buik, maar de onzekerheid blijft.

Nooit had ik gedacht dat ik trots zou kunnen zijn op zo’n groeiende buik. Zeker omdat ik in het verleden mijn lijf zo vreselijk gehaat heb en ook het hebben van een opgezette buik. Dit is anders, ik voel mij goed in mijn lijf. Ik voel mij in balans en zie hoe sterk mijn lijf is. De kleine meid doet het goed, we staan sinds een aantal weken onder strikte controle in het Erasmus MC vanwege de gastrochisis oftewel een buikwanddefect. Daar worden we heel goed begeleid. De darmpjes in en buiten de buik zien er voor nu goed uit. De kans dat ook de maag naar buiten zal gaan is aanwezig maar we gaan ervoor dat we de 37 weken zonder nog meer gekkigheden bereiken. Voor nu zijn we heel dankbaar dat het zo goed gaat.

Gastroschisis

Bij gastroschisis komen de darmen van de baby via een gaatje, naast de navel, buiten het lichaam. Wanneer het gat te groot is kunnen ook andere organen naar buiten treden (meestal aan de rechterkant). Het wordt veroorzaakt door een slechte vorming van de spieren van de buikwand. In de twaalfde week hoort de buik te sluiten, bij een baby met gastroschisis sluit de buik eerder dan de darmpjes een plek in de buik kunnen vinden. In vergelijking met omphalocele worden de darmen niet beschermd door een vlies en worden ze dus blootgesteld aan het vruchtwater.

Iedere week met goede controles vieren we en zien we als een mijlpaal.

We wisten dat we van week tot week moesten kijken, de goede momenten moesten vieren en verder hopen dat de baby blijft zitten tot 37 weken zonder gekkigheden. Wanneer je de dagen en weken dan echt meemaakt valt het best wel zwaar. Ik weet niet altijd of ik echt blij kan zijn maar toch heb ik er nu alle vertrouwen in. Ik besef mij goed dat de periode naar de bevalling toe nog heftig zal zijn, maar ook zeker daarna. Het kindje moet meteen geopereerd worden, vasthouden zit er niet in. Daar stel ik mij ook op in. Niet persé wat je hoopt bij het krijgen van een kindje maar het is voor nu goed. Alles voor haar gezondheid.

Door onze positieve instelling kunnen we kunnen we ook de rest van dit avontuur aan en heb ik alle geloof dat het goed gaat komen.

Marik? Wanneer ga je met verlof? Uhh ja dat is een goede. Zolang ik kan werken werk ik, het geeft mij energie en ik vind het leuk. Tussendoor zijn we bezig met de babykamer en is de basis gelegd. Nu alleen nog de details en wat noodzakelijke spulletjes. Helemaal leuk! Focus op positieve dingen helpt mij enorm deze tijd. De kleine Oh My Mini Pie! mag nog lekker even blijven zitten. Ik houd jullie op de hoogte!

Waarom ik dit deel? Ik vind het belangrijk om eerlijk te zijn, naast de glimlach op social media en de mooie recepten is er ook af en toe een traan. Mijn leven is niet perfect, ook ik ben mens. Weet dat al jullie support en leuke reacties op Oh My Pie! mij weer sterken en supporten. Dank daarvoor!

Heb je een vraag? Stel hem gerust!

Liefs, Marike

blank